เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 275 สัตว์ประหลาดพรสวรรค์
«โฮสต์ เมื่อครู่นี้เจ้าจงใจใช่หรือไม่? จงใจพาคนกลับมาในช่วงเวลาที่เหมาะเจาะถึงเพียงนี้»
จ้าวทิงหลานยกสองมือประสานไว้ด้านหลังศีรษะอย่างสบาย ๆ ท่าทางเกียจคร้านไม่เอาไหน ก่อนตอบในใจอย่างไม่ใส่ใจว่า “แล้วอย่างไรเล่า”
«…»
ระบบหมดคำจะกล่าวโดยแท้จริง นางเร่งเดินทางไกลนับพันลี้ไปรับครอบครัวกลับมา แต่กลับจงใจมาถึงในจังหวะที่หลิวจี้กำลังหลงระเริงเสเพลและเย็นชาลืมเลือนครอบครัวที่สุด หากบอกว่าเป็นเรื่องบังเอิญ แม้แต่ผียังไม่เชื่อ
“ข้าไม่ได้มีเวลาว่างมาคอยเล่นงานหลิวปังเสียหน่อย เพียงช่วยให้ใครบางคนมองเห็นสถานการณ์ตรงหน้าได้เร็วขึ้นเท่านั้น”
ธาตุแท้ของหลิวปังก็เป็นเช่นนี้ เขาเอาแต่ใจและลุ่มหลงความสำราญ มองการณ์ตื้นเขิน พอได้ใจเพียงชั่วครู่ก็ลืมเลือนความทุกข์ยากของผู้คนทั้งปวง เดิมทีก็ไม่จำเป็นต้องเสียความคิดมากมายเพื่อชี้แนะเขา
ทว่าหลี่ว์จื้อแตกต่างออกไป