เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 242 ลุกขึ้น กลับบ้านกัน
ในภาพบนม่านฟ้า กองทัพใหญ่ตั้งค่ายเรียงรายอยู่ฝั่งตะวันตกของแม่น้ำไนล์ ธวัชทิวเสียดเมฆ เกราะเหล็กบดบังทุ่งกว้าง ควันไฟจากครัวลอยจากริมน้ำแผ่ไปจนสุดขอบฟ้า
ในยามนั้นเอง ขอบฟ้าก็ฉายแสงสีน้ำเงินวาบขึ้นมาฉับพลัน
มิใช่อุกกาบาต
อุกกาบาตย่อมไม่แล่นมาจากทิศตะวันออก ไม่บินใกล้เข้ามาเรื่อย ๆ และยิ่งไม่พุ่งตรงลงสู่กระโจมบัญชาการกลาง
องครักษ์นอกกระโจมเงยหน้าขึ้นพร้อมกัน มือกุมด้ามดาบ ในดวงตาสะท้อนรอยแสงที่เจิดจ้ายิ่งขึ้นทุกขณะ
แสงสีน้ำเงินลอยนิ่งอยู่เหนือค่าย แล้วค่อย ๆ ร่อนลง
แสงสลายจนหมด บนลานโล่งหน้ากระโจมใหญ่ก็มีเงาร่างหนึ่งเพิ่มขึ้นมา
จ้าวทิงหลานปัดแขนเสื้อเบา ๆ แล้วมองไปรอบ ๆ
นางสวมชุดลำลองสีดำทั้งชุด ผมยาวมัดขึ้นอย่างง่าย ๆ ท่วงทีสบาย ๆ ราวกับเพียงเดินข้ามจากกระโจมข้างมาเท่านั้น