เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 218 คุกเข่ากินข้าวซะ
«ในปีนั้นที่เซี่ยงอวี่แบ่งดินแดนปูนบำเหน็จ อิงปู้คิดว่าตนจะได้อาณาเขตที่ใหญ่กว่า แต่สุดท้ายกลับได้เพียงจิ่วเจียง»
«เขาปากไม่พูด แต่ในใจไม่ยอมรับ»
«เซี่ยงอวี่สั่งให้เขาส่งทัพออกศึก เขาก็แกล้งป่วย»
«เซี่ยงอวี่สั่งให้เขาระดมเสบียง เขาก็ประวิงเวลา»
«เซี่ยงอวี่มิใช่ไม่รู้ เพียงแต่ชั่วขณะยังไม่มีมือว่างมาจัดการเขา อิงปู้ก็รู้ข้อนี้ ดังนั้นเขาจึงทำพอเป็นพิธีกับเซี่ยงอวี่ไปพลาง แอบขยายไพร่พลไปพลาง รอให้ใต้หล้าวุ่นวาย จะได้ฉวยผลประโยชน์จากกลางความวุ่นวายนั้น»
«และสิ่งที่จ้าวทิงหลานเล็งเห็น คือ “ข้อบกพร่อง” นี้ของอิงปู้นี่เอง»
ภาพตัดสลับ
หวยหนาน นอกเมืองโซ่วชุน ค่ายทหารของอิงปู้
เต็นท์ทหารเรียงรายหลายลี้ ธวัชปลิวสะบัด เสียงทหารฝึกซ้อมสะเทือนฟ้าสะท้านดิน