กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 217 ไร้จรรยาบรรณนักสู้! เจ้ามันโกงนี่หว่า!
“ถอย! ถอยไปทางเหนือ!” เผิงเยว่ตะโกนเสียงแหบพร่า จนแทบทำลายลำคอ
“แม่ทัพ ทางเหนือเป็นหนองน้ำ...” รองแม่ทัพยังพูดไม่ทันจบ กระสุนปืนใหญ่อีกนัดก็ร่วงลงทางคอกม้า แสงอัคคีพวยพุ่งขึ้นฟ้า เสียงม้ากรีดร้องช่างบาดหัวใจ
“หนองน้ำยังดีกว่าที่นี่! ไป!” เผิงเยว่คว้าเสื้อคลุมตัวหนึ่งขึ้นมา พลางวิ่งพลางคลุมลงบนร่าง
เขาวิ่งเร็วมาก เร็วจนไม่มีเวลาดูด้วยซ้ำว่ารองเท้าหุ้มข้อสวมกลับด้าน
เบื้องหลัง กระโจมค่ายของเขาพังถล่มท่ามกลางแสงอัคคี เสบียงของเขากลายเป็นเถ้าถ่านท่ามกลางแรงระเบิด ทหารชั้นผู้น้อยของเขาหนีกระจัดกระจายท่ามกลางควันไฟ รากฐานที่สั่งสมมาหลายปีกลายเป็นสูญ
การระดมยิงปืนใหญ่ดำเนินไปครึ่งชั่วยาม