กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 196 โจรกลับถูกปล้น???
ราตรีมืดมิดปกคลุมขุนเขาพงไพรจนทั่ว ความมืดดำราวกับถูกชโลมด้วยหมึกเข้มข้น
บนพื้นปูด้วยหญ้าแห้งและกิ่งไม้แห้งที่เก็บมาได้ หลายคนห่อกายด้วยเสื้อผ้าป่านเก่าขาด นั่งล้อมกองไฟเล็ก ๆ อยู่ด้วยกัน เปลวเพลิงลุกโชนส่งเสียงเปรี๊ยะ ๆ สะท้อนใบหน้าแต่ละคนให้สว่างวูบดับวูบ
“พักเถิด ทุกคนพักกันก่อน” หลิวจี้กล่าว
ฝานไคว่ผู้เฝ้ายามกลางคืนกอดกระบองไม้ท่อนใหญ่หนักอึ้ง เดินไปเดินมาอยู่ไม่ไกล พลางจับจ้องผืนป่ามืดมิดรอบด้านอย่างระแวดระวัง
ทันใดนั้น หูของเขาพลันขยับ ได้ยินเสียงฝีเท้าสับสนกับเสียงตะโกนโหวกเหวกดังมาจากด้านบนเนินเขา ทั้งยังมีเสียงโลหะกระทบกันดังกริ๊งกร๊าง เห็นได้ชัดว่ามีกลุ่มคนกำลังย่องลงมาอย่างเอาเรื่อง