กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 194 ขุดดินบนหัวไท่ซุย
ในป่า ต้นไม้เขียวชอุ่ม น้ำใสไหลริน หมอกบางพันรอบก้อนหินบนเขา แม้แต่สายลมก็ยังช้าลงเล็กน้อย มีเพียงเสียงนกร้องใสกังวาน ยิ่งทำให้หุบเขาสงบร่มรื่นขึ้นไปอีก
ขนตาของบุรุษผู้นั้นสั่นเบา ๆ ทัศนวิสัยแรกยังเลือนราง จากนั้นทันทีก็ชัดเจนอย่างยิ่ง แม้แต่ลายหินเล็ก ๆ บนหน้าผา และเส้นสายของหยาดน้ำค้างที่กลิ้งอยู่บนใบหญ้า ก็มองเห็นได้ชัดเจนทุกประการ
ทั่วทั้งร่างรู้สึกโปร่งใสสดชื่นจนพูดไม่ออก จิตสำนึกก็แจ่มใสยิ่งกว่าไม่เคยเป็นมาก่อน ความรู้สึกหนักอึ้งจากความคิดยุ่งเหยิงในอดีตสูญสิ้นไปหมด ราวกับฝุ่นหมอกชั้นหนึ่งที่ปกคลุมอยู่ในใจถูกปัดกวาดออกไปโดยสิ้นเชิง