กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 174 ต่อหน้าอำนาจการยิงที่สมบูรณ์แบบ...
หานซิ่นกลับไม่ตื่นตระหนกแม้แต่น้อย เขายองอยู่บนก้อนหิน ใช้สองมือค้ำแก้ม มองก้อนเหล็กดำ ๆ บนม่านฟ้า ดวงตาเป็นประกายราวกับโคมไฟเล็กสองดวง
แววตานั้นจะว่าอย่างไรดี มันเหมือนขอทานที่อดอยากมาสามวันได้เห็นสำรับอาหารหรูเต็มโต๊ะ และยังเหมือนนักหมากที่อัดอั้นมาสิบปีพลันได้เห็นตำราเดินหมากระดับเทพ
พวกเศษซากจากหกรัฐหลายคนข้าง ๆ ยังตัวสั่นเทา แต่เขากลับดีเสียอีก มุมปากแทบฉีกไปถึงโคนหู
“ของดี!” เขาพึมพำ น้ำเสียงมีคำชื่นชมที่ออกมาจากก้นบึ้งหัวใจ บริสุทธิ์ และไม่เจือสิ่งเจือปนใด ๆ
เศษซากอำนาจเก่าหนุ่มข้าง ๆ ตัวสั่นถามว่า “แม่ทัพหาน แม่ทัพหาน เจ้าไม่กลัวหรือ”