เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 173 จิ๋นซีฮ่องเต้: เราอยากได้!
“ดี” เขาเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงไม่ดังนัก ทว่ากลับดุจก้อนหินที่ร่วงลงสู่ห้วงน้ำลึก ก่อเกิดคลื่นมหึมานับพันชั้น
“ดี! ดีมาก!” เสียงนี้ดังขึ้นกว่าครั้งก่อนถึงแปดระดับ
อิ๋งเจิ้งหันกายกลับอย่างฉับพลัน ชายอาภรณ์ก่อให้เกิดสายลมระลอกหนึ่ง สายตากวาดผ่านเหล่าขุนนางที่ยังคงยืนนิ่งอยู่เบื้องหลัง น้ำเสียงแฝงด้วยความเร่งร้อนอันร้อนระอุและไม่เปิดโอกาสให้โต้แย้ง “เรียกสำนักม่อมา! เดี๋ยวนี้! ตอนนี้!”
“สิ่งนี้ เราต้องการ!”
“ต้าฉินต้องการ!”
ฝูซูยืนอยู่ด้านข้าง ดวงตาเบิกกว้าง คนทั้งคนตกอยู่ในอาการมึนงง
เขามองต้นไม้ที่ถูกระเบิดจนหักโค่นบนม่านฟ้า จากนั้นก็มองพระพักตร์ของเสด็จพ่อซึ่งไม่เคยเสียอาการแม้สักครั้ง ทว่าบัดนี้กลับเปล่งประกายจนน่าหวาดหวั่น พลันรู้สึกว่าโลกใบนี้ดูไม่ค่อยสมจริงอยู่บ้าง