กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 49 แยกย้ายกันไปทำภารกิจ
ยามฟ้าเริ่มสางเล็กน้อย หมอกยามเช้าราวผ้าโปร่งปกคลุมทางเดินเล็ก ๆ ในป่า แสงอรุณจาง ๆ ลอดผ่านกิ่งไม้ใบไม้ ทอดเงาแตกร่วงบนพื้นโคลน
เซี่ยโหวอิงหยุดฝีเท้า หันกลับมองคณะของหลี่ว์จื้อ ในก้นบึ้งดวงตามีความหนักอึ้งที่ยากจะปิดบัง
“พี่สะใภ้ ข้างหน้าคือทางแยกของทางหลวง เดินต่อไปทางใต้สิบลี้ ตามรายทางมีไร่บ้านของชาวบ้านใกล้เคียงหลายแห่ง พวกพี่สะใภ้ไปพักหลบได้”
หลู่หยวนที่อยู่ข้างหลังกำชายเสื้อของมารดาไว้แน่น ส่วนหลิวเฟยมองเซี่ยโหวอิงอย่างหวาด ๆ บนใบหน้าเล็ก ๆ มีความพึ่งพาอาศัย
“พี่เซี่ยโหว ครั้งนี้ขอบใจเจ้าที่คุ้มกันมาถึงเพียงนี้ทั้งที่เสี่ยงตาย”