กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 24 สองกลุ่มคนหนีตายสุดชีวิต
กีบม้าที่หนีตายย่ำยับหมอกยามเช้า เศษโคลนที่กระเซ็นกระเด็นมาเปื้อนเสื้อผ้าผ้าหยาบของทั้งสองจนไม่มีชิ้นดี
เซี่ยงอวี่รั้งบังเหียนไว้ ม้าศึกใต้หว่างขากระสับกระส่ายตะกุยพื้น ดวงตากลมโตดั่งลูกระฆังทองแดงของเขาจ้องเขม็งไปที่เซี่ยงเหลียง เสียงของเขาดังดั่งอัสนีสะท้านฟ้า สะเทือนจนนกในป่าตกใจกระพือปีกบินว่อน
“อา! เหตุใดเราจึงต้องหนี?!”
“ม่านฟ้านั้นกล่าวไว้แล้ว! ต้าฉินในภายภาคหน้าจักต้องล่มสลาย! ตระกูลเซี่ยงของข้านั้นเป็นทายาทของขุนพลฉู่ สิ่งที่ต้องทำคือชูธงลุกฮือ ฟื้นฟูแคว้นฉู่ เหตุใดจึงต้องหลบ ๆ ซ่อน ๆ ราวกับสุนัขที่สิ้นเจ้าของเช่นนี้?!”
ลมกวาดพาเสียงพิโรธของเขาพัดผ่านไป