เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 273 หลี่จื่อเหวินด่าคน
แต่เมื่อเจอเรื่องเข้า เราก็ไม่จำเป็นต้องหวั่นเกรง เหมือนกับเนื้อเพลงของหวนเกอที่ว่า “ถึงเวลาต้องลงมือ ก็ต้องลงมือ”
หลี่จื่อเหวินถอนหายใจ เธอพูดกับหยวนเป่าอย่างจริงจังว่า “ถ้าไม่ชอบกินก็ไม่ต้องกินนะ เด็กดี อย่าไปกัดตอบเพราะถูกหมาสักตัวกัดเลย ใครจะไปรู้ว่าพวกมันมีโรคอะไรติดตัวมาบ้าง หากติดเธอขึ้นมาจะทำยังไง? ไม่คุ้มหรอกกับเรื่องเล็กน้อยแค่นี้”
หญิงสาวโต๊ะข้างๆ พอได้ยินคำนี้ สีหน้าก็พลันเขียวคล้ำ เธอตบโต๊ะดังปัง เก้าอี้ไถไปกับพื้นเกิดเสียงแสบแก้วหู
“เธอกล้าด่าพวกเราอ้อมๆ ว่าเป็นหมางั้นเหรอ?!”
หน้าอกของเธอสะท้อนขึ้นลงอย่างรุนแรง ดวงตาเต็มไปด้วยโทสะ ยื่นนิ้วมือชี้ไปที่หลี่จื่อเหวิน เสียงของเธอสูงขึ้นทันที ดึงดูดให้คนที่นั่งโต๊ะอื่นในร้านหันมามอง