กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 272 เจอคนโง่ที่ร้านขนมหวาน
มองภาพความเจริญคึกคักของถนนหนทาง ไป๋เย่กวาดตามองรอบ ๆ อย่างช้า ๆ แววหวนคิดฉายผ่านในดวงตาวูบหนึ่ง
ต้องยอมนับถือมนุษย์จริง ๆ ถึงแม้สัตว์อสูรจะจำแลงเป็นร่างมนุษย์ได้นานแล้ว และหมั่นเลียนแบบมนุษย์ในการเล่าเรียน สร้างที่พำนัก และดำเนินชีวิต แต่ภายในเวลาเพียงพันปีสั้น ๆ มนุษย์กลับพัฒนาอารยธรรมระหว่างดวงดาวที่แผ่ข้ามดวงดาวนับไม่ถ้วนได้ ความคิดสร้างสรรค์เช่นนี้ เผ่าสัตว์ตามให้ทันได้ยากนัก
สายตาของเขากวาดผ่านโฆษณาโฮโลแกรมที่แสงสีไหลวาบอยู่ข้างทาง ยานพาหนะลอยตัวที่แล่นกันขวักไขว่ และร้านค้ามากมายที่ของเต็มชั้นวาง เขาเอ่ยขึ้นเสียงเบาด้วยความหวนคิด “เป็นสิ่งที่เผ่าสัตว์ของเราตามให้ทันได้ยากมาตลอด”