ตอนที่ 20 ก่อนกินข้าวต้องล้างมือ

“ได้สิ”

ฉินเจิ้งไม่ได้คิดอะไรให้ซับซ้อน เขารับเอาแก้วเคลือบอีนาเมลใบเล็กมาวางไว้ด้านข้าง มือข้างหนึ่งปลดกระบวยไม้ที่แขวนอยู่ริมฝาผนังลงมา มืออีกข้างเปิดฝาโอ่งน้ำออก ตักน้ำขึ้นมาหนึ่งกระบวยเต็มแล้วค่อยๆ รินน้ำรดลงบนมือคู่น้อยของซูอิ๋งที่ยื่นออกมารองรับอย่างช้าๆ

พอล้างมือให้ซูอิ๋งเสร็จ ฉินเจิ้งก็ตักน้ำขึ้นมาอีกกระบวยแล้วยื่นส่งให้เธอ “ฉันก็ขอล้างบ้างนะ”

“ได้สิคะ!” ซูอิ๋งรับกระบวยมาด้วยรอยยิ้มสดใส สายน้ำไหลรินลงมาราวกับธารน้ำตกสายเล็กๆ