กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย rudolph zero
คำพูดของเขาช่างเอาแต่ใจและวางอำนาจยิ่งนัก ทว่าพวกพี่สาวกลับไม่นึกโกรธเคืองเลยสักนิด พวกเธอชอบที่จะได้เห็นน้องชายมีความสุขและแย้มยิ้มร่าเริงเช่นนี้มากกว่า ฉินเจาตี้จึงเอ่ยขึ้นอย่างเกรงใจอยู่บ้าง “ในนี้ไม่มีอะไรให้ทำแล้วล่ะจ้ะ น้องชาย เธอพาซูอิ๋งไปนั่งรอที่โถงกลางบ้านเถอะ ประเดี๋ยวพวกพี่ก็ยกกับข้าวไปตั้งโต๊ะแล้ว”