กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 44 พี่ใบ้มาแล้ว
"ฮ่า ๆ ๆ ๆ"
เสียงหัวเราะบ้าคลั่งของเหล่าอันธพาลดังระงมไปทั่วบริเวณ
เสิ่นชิงเหอพยายามตะเกียกตะกายคลานเข้าไปหาย่ามผ้าของตัวเอง
ต้าหวงตายไปแล้ว ไอ้คนที่โดนต้าหวงกัดยังไม่หายแค้น เตะซ้ำเข้าที่ร่างไร้วิญญาณของต้าหวงอีกหลายที ก่อนจะเดินอาด ๆ เข้ามาหาเสิ่นชิงเหอ
พอเห็นเธอเอื้อมมือพยายามคว้าย่ามผ้า มันก็หัวเราะร่าแล้วเดินเข้ามาเตะย่ามผ้านั้นให้กระเด็นห่างออกไปอีกหน่อย แต่ก็ไม่ได้ไกลเกินไป เหมือนจงใจให้ความหวังว่าถ้าเธอคลานอีกนิดก็จะเอื้อมถึง
หลังจากแกล้งหยอกล้อเธอราวกับเล่นกับหมาอยู่สองสามรอบ ซุนลี่ก็ออกคำสั่ง "พอได้แล้ว อย่ามัวเล่นอยู่เลย รีบจัดการธุระดีกว่า ลากนังนี่เข้าไปในป่าละเมาะ เบา ๆ มือหน่อย เดี๋ยวคนอื่นได้ยินเข้าจะยุ่ง"