กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 43 รู้ตัวไวดีนี่ แต่น่าเสียดายที่สายไปแล้ว!
เสิ่นชิงเหอหมุนตัวกลับเข้าไปบอกปู่ในบ้าน พอรู้ว่าหลี่จวินเองก็มีไข้สูง สองปู่หลานก็ไม่กล้าเสี่ยงรอจนถึงพรุ่งนี้
สันดานของซุนลี่เป็นยังไง เสิ่นชิงเหอรู้ซึ้งดี ดังนั้นเธอไม่มีทางเดินตามมันไปตัวเปล่าโดยไม่ระวังตัวเด็ดขาด
เสิ่นฉางเกินกำชับให้เธอพกเข็มเงินติดตัวไปด้วย ส่วนเธอก็แอบกลับเข้าห้องไปหยิบผ้าเช็ดหน้าผืนที่ใช้มอมยาสลบต้าหวงคราวก่อนติดตัวมาด้วย
ที่บ้านเธอมีจักรยานเอ้อร์ปาต้ากั้งอยู่คันหนึ่ง ปกติเสิ่นชิงเหอไม่ค่อยได้ขี่ แต่เธอก็ขี่เป็น เธอเอาไฟฉายเก่า ๆ ผูกติดไว้ที่แฮนด์หน้ารถเพื่อส่องทาง สะพายย่ามผ้าไว้บนไหล่ ข้างในบรรจุยาลดไข้และยาแก้อักเสบเตรียมพร้อม