กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 468 อานอานจะคุ้มครองเจ้าเอง
ดวงตาสัตว์ร้ายของหลีหดวูบ ร่างกายแข็งค้างไม่ไหวติง
มิใช่ว่าเขาไม่คิดหลบหลีก หากแต่ความเร็วของดาบแสงนั้นรวดเร็วเกินไป เร็วจนเขาไม่มีเวลาแม้แต่จะตอบสนอง
ดาบแสงก็พุ่งมาถึงเบื้องหน้าเขาแล้ว
จากนั้นจึงหยุดลอยค้างอยู่ตรงหน้าเขา
ขนตาของหลีกระตุกเบา ๆ
เมื่อเห็นดาบแสงที่อยู่ห่างจากปลายจมูกเพียงไม่กี่เสี้ยวหลี เขาก็ไม่กล้าแม้แต่จะสูดหายใจแรง
ผ่านไปครู่ใหญ่ เมื่อเห็นว่ามันไม่ขยับเขยื้อนแม้แต่น้อยจริง ๆ เขาจึงรีบหลบออกมา แล้วหันไปมองต้นกำเนิดของดาบแสง
แผ่นหยกที่แตกร้าวบนแท่นประหารเทพยังคงร่วงกราวลงมาไม่หยุด
เทพาภิบาลทั้งหมดแข็งค้างอยู่กับที่ ต่างจ้องมองภาพตรงหน้าอย่างตกตะลึง