ตอนที่ 462 กระต่ายตายจิ้งจอกเศร้า

ตอนที่ 462 กระต่ายตายจิ้งจอกเศร้า

แสงสีทองเจิดจ้าจากการเคลื่อนย้ายค่อย ๆ สลายไป

หลงหร่านรู้สึกราวกับแรงกดดันมหาศาลถาโถมลงมาจากเบื้องบน กระดูกทั่วร่างแทบรับไม่ไหว

เทพทหารเกราะทองสองนายจับไหล่นางไว้แน่นทั้งซ้ายขวา แล้วกดลงอย่างแรง

ตึง!

หัวเข่าของหลงหร่านกระแทกลงบนแท่นหยกขาวอันแข็งกระด้างอย่างแรง

นางกัดฟันแน่นโดยไม่รู้ตัว พยายามฝืนยืดแผ่นหลังขึ้นจนเส้นเลือดบนลำคอปูดโปน ทว่าก็ยังต้านแรงกดดันนั้นไม่ไหว ร่างกายไม่อาจขยับเขยื้อนได้แม้แต่น้อย

กระบี่หนักในมือนางยังถูกเตะกระเด็นออกไปอย่างหยาบคาย ไถลไปไกลหลายจั้ง

โดยรอบว่างเปล่าและเงียบงัน ไร้ซึ่งชีวิตชีวา

หลงหร่านฝืนกลืนรสคาวหวานที่เอ่อขึ้นมาถึงลำคอลงไป จึงค่อยออกแรงเงยหน้าขึ้น