เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 461 ช่างหัวมันกับภาพรวมใหญ่
ป้ายคำสั่งสองชิ้นนี้หนักอึ้ง ผู้อาวุโสโม่มือสั่นระริกทั้งสองข้าง เกือบรับไว้ไม่อยู่
เขาเงยหน้าขึ้น ใบหน้าเหี่ยวย่นเต็มไปด้วยความหวาดกลัว
“องค์รัชทายาท ท่านหมายความว่าอย่างไร ตราคู่นี้เป็นเส้นเลือดใหญ่ของเผ่ามังกร ข้าผู้น้อยจะกล้ารับไว้ได้อย่างไร…”
“ผู้อาวุโสโม่” หลงหร่านวางมือทับป้ายคำสั่งทั้งสอง “รับไว้”
ผู้อาวุโสโม่มองสตรีตรงหน้า ซึ่งมีท่าทีราวกับกำลังฝากฝังลูกไว้ มุมปากเผยอเล็กน้อย สั่นระริกอยู่บ้าง
ภายในลานเงียบงันจนได้ยินเสียงเข็มตก
หลินชิงอินกับตานหยางจื่อและคนอื่น ๆ ยืนอยู่ด้านข้าง ไม่มีผู้ใดเอ่ยปาก
หลงหร่านตบมือผู้อาวุโสโม่เบา ๆ จากนั้นจึงหันกาย เผชิญหน้ากับเผ่ามังกรนับพันที่วนเวียนอยู่เหนือภูเขาหิมะ
สายตาของนางกวาดผ่านใบหน้าอัดอั้น คับแค้น และไม่ยินยอมทีละคน