กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 457 อดทนไว้ก่อน
หลงหร่านกำด้ามกระบี่หนักแน่น หากกระบี่แข็งแกร่งไม่พอ เกรงว่าคงถูกนางบีบจนกลายเป็นเศษเหล็กไปเสียแล้ว
จู้จิ่วเกอมองสีหน้าราวกับอยากสังหารไปยังวิหารเทพ ควักหัวใจของอาซูออกมาดูว่าเป็นสีดำหรือสีแดง จึงยกมือบีบกลางคิ้ว
“เจ้าแน่ใจหรือว่าเขารู้จุดประสงค์ที่แท้จริงของการที่จักรพรรดิมังกรลงโทษเจ้าให้เข้าเหวบูชาเทพ?”
หลงหร่านเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนส่ายหน้า
“ตอนฝ่าบาทมารดาสั่งการไม่ได้ตรัสอย่างชัดเจน ข้าเองก็ไม่อยากสงสัยเขา แต่...ตอนนั้นเขาอยู่ด้านนอกโถงจริง ๆ ยามข้าออกไป สีหน้าเขาดูย่ำแย่
เกรงว่าคงได้ยินทุกอย่างแล้ว”
จู้จิ่วเกอได้ยินดังนั้น ก็โยนกลีบส้มชิ้นสุดท้ายเข้าปาก
นางยืดกายขึ้น ตบฝุ่นบนเสื้อผ้า