กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 456 คนใจดีมักถูกรังแก
เมื่อได้คำตอบที่ต้องการแล้ว เสิ่นอี๋เฟิงจึงเก็บลิ่วว่านกลับ ถอยหลังครึ่งก้าว แล้วกล่าวกับหลงหร่าน
“พี่สาวหร่านหร่าน ตบะของพวกเขาทั้งสี่ถูกทำลายแล้ว ท่านจัดการต่อเถิด”
หลงหร่านมองเด็กทั้งห้าที่กลับไปอยู่ข้างจู้จิ่วเกอแล้ว หัวใจพลันอ่อนโยนลงเล็กน้อย
นางก้มหน้าบอกเด็กทั้งหลาย
“คราวหน้าอย่าทำแบบนี้อีกนะ พี่สาวเป็นผู้ใหญ่แล้ว จัดการเองได้ พวกเจ้าออกมือแบบนี้……จะนับว่าอย่างไร?
ต่อให้ฟ้าถล่มก็ยังมีพวกเรากับอาจารย์ของพวกเจ้าคอยรับไว้ เด็ก ๆ ก็ควรกินให้อิ่ม เล่นให้สนุก อย่าเอาตัวเองไปเสี่ยงอันตราย เข้าใจหรือไม่?”
เจียงเหยาโผล่ศีรษะครึ่งหนึ่งจากด้านหลังจู้จิ่วเกอ แล้วแย่งตอบเสียงใส