กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 438 มิใช่คนของโลกนี้
ตงโจว
ระฆังยามรุ่งของนิกายจางหมิงดังขึ้นแล้วดังขึ้นอีก
ขั้นศิลาใหม่หน้าประตูนิกายถูกเหยียบจนเกิดรอยขาวจาง ๆ
ภายในเขตแดนเวทของเรือนสุเมรุบนภูเขาหลัง
เย่อันตื่นแต่ฟ้ายังไม่สว่าง เขานั่งยอง ๆ อยู่ในลาน มือกำใบหัวไชเท้าไว้ พลางพึมพำ
“โตเร็ว ๆ โตให้สูงขึ้นอีกสามชุ่น พรุ่งนี้อานอานจะถอนเจ้าแล้ว!”
หัวไชเท้าไม่สนใจเขา เขาจึงหยิบกาน้ำเล็ก ๆ ออกจากอกเสื้อ รดน้ำทีละต้น
หลังรดเสร็จยังไม่ลืมตบดินแล้วกล่าวว่า “เหนื่อยหน่อยนะ”
ตอนเจียงเหยาเดินผ่าน นางเห็นเขานั่งคุยกับหัวไชเท้า จึงยืนนิ่งไร้อารมณ์อยู่สามลมหายใจ ก่อนหันไปหาเสิ่นอี๋เฟิง