กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 388 สิ่งที่เรียกว่าโชคชะตา
โอสถคืนวิญญาณระดับสูงสุดละลายในปาก ฤทธิ์ยาอันมหาศาลไหลทะลักไปตามเส้นมรรคที่เหือดแห้งของฮุ่ยเฉิง
สีหน้าอันหม่นหมองค่อย ๆ กลับมีเลือดฝาดขึ้นมา เนื้อหนังที่ซูบผอมก็เริ่มฟื้นคืน
“แค่ก—”
ฮุ่ยเฉิงกระอักเลือดดำก้อนโตที่แผ่ไอแห่งความตายออกมา
ดวงตาที่เคยไร้ประกายกลอกไปมา ก่อนกลับมามีแววขึ้นอีกครั้ง
“ศิษย์พี่!”
พระหลายรูปที่ยืนอยู่รอบข้างกรูกันเข้ามา น้ำตาแทบจะไหล
ฮุ่ยเฉิงมองจู้จิ่วเกอที่เก็บมือกลับ แล้วฝืนยิ้มอย่างขมขื่น
“สหายร่วมมรรคาช่าง…ไม่คำนึงถึงสิ่งใดเลยจริง ๆ โอสถฟื้นคืนชีพที่ฝืนลิขิตสวรรค์เช่นนี้กลับนำมาใช้กับอาตมา ช่างเป็นการสิ้นเปลืองของล้ำค่า”