กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 343 “คุกเข่าลง”
อาภรณ์ขาวของเหยียนชิงหานปราศจากฝุ่นแม้แต่น้อย
เขามองคนใต้เท้า แววตาราวกับกำลังมองกองเนื้อเน่าไร้ค่า
“ในเมื่อรู้ว่าตนเป็นเพียงบันไดสู่เป้าหมาย ก็ไม่ควรถามคำถามโง่เขลาเช่นนี้”
น้ำเสียงของเหยียนชิงหานไร้ความผันผวน “แต่การที่เจ้าคลายคาถาชำระจิตซึ่งข้าทิ้งไว้บนดวงจิตวิญญาณของพวกเจ้าได้ ก็นับว่าทำให้ข้าประหลาดใจอยู่บ้าง
น่าเสียดายที่ฉลาดเอาตอนนี้ก็สายไปแล้ว”
เมื่อลั่วชิงเสวี่ยได้ยินคำว่า ‘คาถาชำระจิต’ นิ้วมือของนางก็จิกลงในดินลึกจนข้อนิ้วเขียวคล้ำ
“ข้าไม่เข้าใจ” นางกัดฟันถาม “พวกเราทำผิดอะไร ท่านถึงต้องทำกับพวกเราเช่นนี้!”
แววตาของเหยียนชิงหานเย็นเยียบลงทันใด