กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 342 มิใช่เพื่อเอาชนะพวกเขา
ปราณพิฆาตโดยรอบเข้มข้นจนแทบจับตัวเป็นก้อน
เสียงลมกรีดร้องโหยหวน ประหนึ่งหมื่นผีร่ำไห้
เจตจำนงกระบี่บนกายเฮ่อจิงเฉินทะยานขึ้นสู่จุดสูงสุดในชั่วพริบตา
กระบี่ชิงอวิ๋นพลันระเบิดแสงสีเขียวเจิดจ้า
ปราณกระบี่ซึ่งพรั่งพรูออกจากตัวกระบี่ไม่ขาดสาย ฉีกปราณพิฆาตเก้าแดนยมโลกที่กำลังปั่นป่วนอยู่เบื้องหน้าให้แยกออกเป็นช่อง
“ไป!” ดวงตาทั้งสองของเฮ่อจิงเฉินแดงก่ำ น้ำเสียงแฝงกลิ่นคาวโลหิต
ทว่าลั่วชิงเสวี่ยกลับมองปราณพิฆาตที่ปั่นป่วนขึ้นมาอีกครั้งเบื้องหลังช่องทางนั้น แล้วยืนนิ่งอยู่กับที่
นางคว้ามือเฮ่อจิงเฉินไว้
“ศิษย์พี่ใหญ่ ข้าไม่ไป”