กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 329 บทละครนั้นตายแล้ว แต่มนุษย์ยังมีชีวิต
ในที่สุดพวกเด็ก ๆ ก็สงบลง
เจียงเหยามองออกว่าพวกผู้ใหญ่มีเรื่องจะคุย จึงลากศิษย์พี่ศิษย์น้องออกไป แต่อาหลีไม่ยอมไป เขาย่อตัวกอดกรอบประตูแน่นไม่ยอมปล่อย ปากพึมพำว่า
“ข้าอยู่ที่นี่ได้” จนถูกเฟิงหลิงซีใช้พลังวาจาวิญญาณพาตัวไปจึงยอมสงบ
ไกลออกไปยังได้ยินเสียงสองประโยค
“พลังวาจาวิญญาณของเจ้าใช้มากไม่ได้ไม่ใช่หรือ?”
เสียงเด็กหญิงดังมาแผ่ว ๆ
“อายุโครงกระดูกข้ายังน้อยขนาดนี้ กว่าจะถึงสามสิบยังอีกนาน เจ้าอย่าแช่งข้าสิ...”
ในห้องกลับมาเงียบสงบในที่สุด