ตอนที่ 322 ช่างไม่ยุติธรรมเอาเสียเลย

ตอนที่ 322 ช่างไม่ยุติธรรมเอาเสียเลย

ยามเสิ่นอี๋เฟิงก้าวลงจากบันไดหิน ลั่วชิงเสวี่ยกำลังพิงเสาหินนอกประตูนิกาย เช็ดเลือดที่มุมปาก

อสนีฟ้าสามสายฟาดลงมา ชายกระโปรงทั่วร่างของนางถูกเผาจนไหม้เกรียม แม้แต่เส้นผมก็หลุดลุ่ยไปกว่าครึ่ง

เฮ่อจิงเฉินคุกเข่าข้างหนึ่งอยู่ตรงหน้านาง กำลังจะส่งสมุนไพรโอสถให้

พลันรับรู้อะไรบางอย่าง เขาจึงหันกลับไป

สายตาหลายคู่พลันจับจ้องไปยังเด็กน้อยพร้อมกัน

เสิ่นอี๋เฟิงยืนอยู่บนสุดของบันได แสงย้อนทำให้มองสีหน้าไม่ชัด เขาก้มมองพวกเขาจากเบื้องบน

ลั่วชิงเสวี่ยเงยหน้า สบตากับเขาชั่วขณะ

เด็กน้อยจึงใช้พลังวิญญาณส่งของในมือไปให้