ตอนที่ 319 ไล่หมา

ตอนที่ 319 ไล่หมา

หลังฟังคำอธิบายเจือความอิจฉาของตานหยางจื่อ เด็กน้อยทั้งสี่ก็มองหน้ากัน

“เช่นนั้นเขาไม่เพียงไม่ตาย หลังหลอมรวมหนึ่งดวงจิตหนึ่งดวงกายเสร็จ พอฟื้นขึ้นมาก็จะเก่งกว่าเดิมใช่หรือไม่?” เจียงเหยาสรุปอย่างใจเย็น

ตานหยางจื่อพยักหน้าอย่างเจ็บปวด

เสิ่นอี๋เฟิงวางเย่อันลงบนเตียงว่างข้าง ๆ แล้วหยิบผ้าห่มมาคลุมท้องให้เขา

“เช่นนั้นก็ดี”

วุ่นวายกันมาตลอดคืน นอกหน้าต่างเริ่มสว่างเป็นสีขาวรำไรแล้ว

จู้จิ่วเกอยังคงหลับใหล

เด็ก ๆ หลายคนล้อมอยู่หน้าเตียง ไม่มีใครคิดจะไปพักผ่อน

เสิ่นอี๋เฟิงกอดลิ่วว่านพิงเสาเตียง เจียงเหยานั่งอยู่บนที่วางเท้า พลิกอ่านคัมภีร์พิษ ส่วนเฟิงหลิงซีฟุบอยู่ข้างเตียงนิ่งไม่ไหวติง