กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 317 เริ่มคลุ้มคลั่ง
เหยียนชิงหานเริ่มคลุ้มคลั่ง
เขาจ้องอากาศว่างเปล่าก้อนนั้น พลางพึมพำกับตนเอง
“แต่ข้าไม่เข้าใจ เหตุใดนางถึงไม่เชื่อข้าเพียงคนเดียว กลับเลือกเชื่อพวกเจ้า—”
กระบี่ทำลายเคราะห์ถูกชักออกมา
ไม่มีท่วงท่าเกินจำเป็น ไม่มีความลังเลแม้ชั่วขณะ
โลหิตไหลตามคมกระบี่สีดำสนิท หยดลงบนแผ่นหินของแท่นบูชา
หน้าอกของเหยียนชิงหานถูกทะลวงเป็นรูโหว่ขนาดใหญ่
เขาเซถอยหลังไปสองก้าว จ้องเสิ่นอี๋เฟิงอย่างไม่อยากเชื่อ
ดวงตาคู่นั้นที่เคยยกตนว่าหยิ่งทะนงและมองทุกสิ่งทะลุปรุโปร่ง บัดนี้เต็มไปด้วยความสับสนเสียที