ตอนที่ 316 ดอกหนึ่งให้เจ้า อีกดอกให้ต้าเหมา

ตอนที่ 316 ดอกหนึ่งให้เจ้า อีกดอกให้ต้าเหมา

จู้จิ่วเกอรู้สึกเพียงว่าขณะนี้จิตสำนึกของตนกำลังจมอยู่ในทะเลอุ่น

ที่นี่ไม่อาจสัมผัสฟ้าดิน ไม่อาจสัมผัสการไหลของกาลเวลา ลมหายใจราวกับแช่อยู่ในน้ำ ทั้งพร่าเลือนและติดขัด

เมื่อครู่ก่อนนางยังต่อสู้พัวพันกับปราณพิฆาตเหวนรกเก้าอยู่เลย แต่ชั่วพริบตาต่อมาก็ปรากฏอยู่ที่นี่หลังความมืดปกคลุมดวงตา

และได้เห็นลูกน้อยทั้งห้าที่เติบโตแล้ว

นางรู้ชัดว่าตนเองหมดสติ

และเข้าใจว่าภาพตรงหน้าไม่ใช่ความฝัน

เพราะความฝันล่องลอยไร้ตัวตนและไร้ระเบียบ

ส่วนที่นี่… ดูจะคล้าย…

จู้จิ่วเกอครุ่นคิด