กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 307 เหตุใดจะไม่ได้เล่า
“การจัดวางลายค่ายกลนี้ช่างคุ้นเคยยิ่งนัก...”
“ข้าต้องเคยเห็นมันที่ใดสักแห่งแน่!”
“เร็วเข้า ๆ เจ้าเองก็ช่วยข้าคิดด้วย!”
มือเย็นเฉียบข้างหนึ่งพลันคว้าข้อมือของนางเอาไว้โดยไม่ทันตั้งตัว
แรงที่ใช้มหาศาลยิ่ง
อาซูก้าวขึ้นมาหนึ่งก้าว ขวางทัศนวิสัยของนางเอาไว้โดยตรง
“เจ้าจะทำอะไร?” หลงหร่านพยายามสะบัดมือเขาออก
“ไปกันเถิด สหายที่เจ้าเพิ่งรู้จักได้รับบาดเจ็บสาหัสถึงเพียงนั้น เจ้าไม่คิดจะไปดูเขาหรือ? มัวศึกษาค่ายกลอะไรอยู่ที่นี่?”
อาซูไม่เปิดโอกาสให้นางดิ้นรนแม้แต่น้อย มิติรอบกายพลันสั่นไหว