กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 282 ทุกคนต่างแย่งกันให้นางตาย
“ตุ๋นกระต่ายอะไร?” จู้จิ่วเกอดีดหน้าผากเย่อันหนึ่งที “กลับไปอาจารย์จะทำหน่อไม้ผัด...”
ยังพูดไม่ทันจบ เย่อันก็รีบกุมหัวแล้วเผ่นออกไปทันที “หัวอานอานเจ็บ! ซือฝูฝู ทำเองกินเอง!”
เจียงเหยากับคนอื่น ๆ หัวเราะกันครืน
ผ่านไปอีกครึ่งเดือน
“อาจารย์” เฟิงหลิงซีจูงเย่อันเดินผ่านไปโดยไม่แม้แต่จะเงยหน้า “คนข้างนอกเหมือนจะฝังอะไรบางอย่างไว้ในดินวันนี้ ไม่รู้ว่าเป็นอาวุธลับหรือไม่”
“อาวุธลับอะไรต้องฝังไว้ด้วย...” จู้จิ่วเกอพูดเช่นนั้น แต่ก็ยังเปิดม่านน้ำขึ้นมาอีกครั้ง
หลายวันมานี้ ไม่ว่าจู้จิ่วเกอจะย้ายเรือนสุเมรุไปที่ใด หลงหร่านก็จะย้ายบ้านที่สร้างไว้ข้างนอกเรือนสุเมรุไปตามที่นั่นด้วย