กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 261 คนที่รักษากฎที่สุด
เณรน้อยเบิกตากว้าง แล้วถามเนิบช้า
“ต่อให้ท่านให้ข้าเปลี่ยนเป็นหมื่นประโยค ก็เปลี่ยนความจริงที่ว่าระยะข้ามอสนีภัยพิโรธคราหนึ่ง ซากศพทอดยาวหมื่นลี้ไม่ได้ ข้าเพียงหวังดีเตือนทายกทั้งหลาย
อย่าเอาชีวิตมาทิ้งเปล่า ทายกท่านนี้ ท่านไม่รับน้ำใจก็แล้วไป เหตุใดยังโจมตีข้าด้วยคำพูด?”
ผู้สัญจร ค “...”
ผู้ป่วยใกล้ตายสะดุ้งลุกขึ้น
ไม่ใช่สิ เขาป่วยหรือเปล่า?
“เหตุผลวิบัติ! ล้วนเป็นเหตุผลวิบัติ!” นักบำเพ็ญไร้สังกัดหัวหน้ากลุ่มโกรธจนตัวสั่น ชี้หน้าด่าเณรน้อย
“ข้าว่าศาลาเทียนชูของพวกเจ้าก็แยกแยะผิดชอบชั่วดีไม่เป็นเหมือนกัน! ถึงกับยกย่องคนอื่นแล้วทำลายขวัญกำลังใจฝ่ายตน! ดูสิว่าข้าไม่...”