กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 260 ไม่มีใครจับได้
จู้จิ่วเกอก้มตามองแผ่นหยกสื่อสารในมือที่ดับแสงไปแล้ว ไม่พูดอะไร
“อาจารย์ฝูฝู เสียงแพะร้องว่าอย่างไร?” เย่อันเอียงศีรษะ ดวงตากระจ่างใส ใบหน้าเขียนคำว่า “กินได้หรือไม่” ไว้เต็ม ๆ
จู้จิ่วเกอ “...”
นางอดเอื้อมมือไปหยิกแก้มเขาไม่ได้ สัมผัสนุ่มนิ่มราวก้อนแป้งเหนียว จากนั้นก็ชี้ไปยังไก่ย่างใบชะพลูทั้งจานที่อาหลีเขมือบลงท้องไปแล้ว
“แผนเปิดเผยก็คือ คนเลววางไก่ย่างหอมกรุ่นไว้บนกับดัก พวกเขารู้ว่าเจ้าเป็นเจ้าตัวตะกละ ต้องมาหากินแน่
ถึงเจ้าจะรู้ว่าข้างไก่ย่างอาจมีคนถือไม้กระบองซ่อนอยู่ เจ้าก็ยังห้ามใจจากไก่ย่างจานนี้ไม่ได้”