ตอนที่ 240 ดินแดนจันทร์ร่วง

ตอนที่ 240 ดินแดนจันทร์ร่วง

อาหลีกระโดดลงจากเนินเขา เดินไปหาหมาป่าแก่

เมื่อมองใกล้ ๆ จึงพบว่าร่างหมาป่าตาเดียวเต็มไปด้วยบาดแผลเก่า รอยแผลแต่ละรอยดูคล้ายเป็นหลักฐานของการต่อต้านที่ล้มเหลวครั้งแล้วครั้งเล่า

หมาป่าแก่จ้องอาหลี ราวกับกำลังมองเห็นใครอีกคนผ่านตัวมัน

“ตลอดร้อยปีที่ผ่านมา ชนเผ่าล้มตายบาดเจ็บนับไม่ถ้วน เพื่อไม่ให้เผ่าพันธุ์สูญสิ้น ข้าจำต้องแกล้งเสียสติ ทำตัวโง่เขลา เรียนเห่าเหมือนสุนัข

กินซากเนื้อ…ข้าคิดว่าขอเพียงมีชีวิตอยู่ก็ยังมีความหวัง”

“แต่ภายหลังข้าจึงพบว่า บางสิ่งเมื่อสูญเสียไปแล้ว ต่อให้มีชีวิตอยู่ก็ไม่ต่างจากตาย”