กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 237 เขาเป็นหมาป่า! เหตุใดเสียงร้องจึงเหมือนสุนัข
“โฮ่ง ๆ ๆ!”
“โฮ่ง ๆ!”
“อ๋าววว—โฮ่ง!”
เสียงเห่าหอนดังต่อเนื่องก้องสะท้อนไปทั่วหุบเขาอันว่างเปล่า สะเทือนจนใบไม้สั่นไหว
จู้จิ่วเกอมองม้วนหนังสัตว์ในมือที่กำลังแปลอย่างบ้าคลั่ง มุมปากกระตุกยิก
[มนุษย์คนนี้ผิวเนื้อบอบบางนัก ไม่พอให้ข้าขบเคี้ยวด้วยซ้ำ!]
[เจ้าลูกน้อยที่ขี่อยู่บนบ่ามนุษย์ดูไม่เลว มีเค้าหมาป่าอยู่บ้าง แค่เสียงร้องเหมือนสุนัขไปหน่อย!]
อาหลีเป็นเผ่าหมาป่า จึงรู้สึกว่าศักดิ์ศรีของตนถูกเหยียบย่ำอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน
เขาเป็นหมาป่า! เป็นหมาป่า!! เหตุใดเสียงร้องจึงเหมือนสุนัขได้เล่า?!