ตอนที่ 227 ฟ้าดินเป็นพยาน จิตมรรคาเป็นหลักประกัน

ตอนที่ 227 ฟ้าดินเป็นพยาน จิตมรรคาเป็นหลักประกัน

ทางด้านเจ้าขนฟูวุ่นวายไม่หยุด ส่วนอีกฟากของลานบ้าน ลั่วหนิงกลับทอดสายตาไปยังเด็กหญิงที่กำลังหลบอยู่ด้านหลังเจียงเหยา โผล่ออกมาเพียงครึ่งศีรษะ

หลังฟื้นขึ้นมา นางก็สัมผัสได้ถึงกลิ่นอายสายหนึ่งอยู่เสมอ เป็นกลิ่นอายที่คุ้นเคยอย่างยิ่ง จนทำให้ดวงจิตวิญญาณของนางสั่นสะท้าน

ลั่วหนิงเดินมาหยุดตรงหน้าเจียงเหยา ก่อนย่อตัวลง ให้สายตาอยู่ในระดับเดียวกับเฟิงหลิงซี

“เจ้า...” เสียงของนางแหบแห้งเล็กน้อย “เจ้าเด็กน้อย ข้าขอถามสักคำได้หรือไม่ บิดามารดาของเจ้า...เป็นใคร?”

เฟิงหลิงซีหดตัวกลับไปเล็กน้อย

นางเผลอมองหาที่พึ่งบนท้องฟ้า

ลั่วเจารู้จักนิสัยของนาง จึงลอยมาอยู่ข้างกายแล้วเอ่ยว่า

“ซีเอ๋อร์ เรียกป้าสิ”