ตอนที่ 211 หน้ามือเป็นหลังมือ

ตอนที่ 211 หน้ามือเป็นหลังมือ

ห่างออกไปหมื่นลี้ ณ วังมาร

ลึกเข้าไปในม่านโปร่งสีแดงคล้ำที่ทับซ้อนกัน ลั่วชิงเสวี่ยเอนกายพิงตั่งนุ่มซึ่งปูด้วยหนังจิ้งจอกหิมะ

ในมือของนางกำหยกสื่อสารที่เปล่งแสงพลังวิญญาณริบหรี่ไว้แน่น สีหน้าเต็มไปด้วยความร้อนใจ

“ศิษย์พี่ใหญ่ พวกท่านได้ยินหรือไม่?”

เสียงลมอื้ออึงดังมาจากปลายอีกด้านของหยกสื่อสาร ครู่ต่อมา เสียงของเฮ่อจิงเฉินที่ฟังดูผิดเพี้ยนเล็กน้อยจึงดังขึ้น

แฝงความเหนื่อยล้าและแหบพร่าที่ปิดบังไม่มิด

“ศิษย์น้องหญิงเล็ก ได้ยินแล้ว พวกเรากำลังมุ่งหน้าไปดินแดนมาร หากทุกอย่างราบรื่น อีกสามวันก็จะถึงเหวมาร”

ลั่วชิงเสวี่ยถอนหายใจโล่งอก แววตาเปล่งประกายขึ้นเล็กน้อย