ตอนที่ 151 หลอกล่อ

ตอนที่ 151 หลอกล่อ

คนทั้งหลายนิ่งเงียบไปเนิ่นนาน

แสงฟ้าจวนสว่าง

ภายในห้องของโรงเตี้ยม เปลวเทียนสั่นไหว ทอดเงาของผู้คนลงบนผนัง สว่างบ้างมืดบ้าง

หยวนชิงหนีจ้องมองกุญแจเรียบง่ายโบราณดอกนั้นบนโต๊ะอยู่ครึ่งค่อนวัน สุดท้ายก็อดเอ่ยปากไม่ได้

“ข้ายังไม่เข้าใจอยู่ดี คำที่ฮูหยินผู้เฒ่ากล่าวว่าตระกูลเฟิงเหลือเพียงคุณหนูเฟิงเป็นคนสุดท้ายนั้นหมายความว่าอย่างไร

นางเหตุใดจึงฝากหลานสาวของตนไว้กับคนแปลกหน้า นางไม่กลัวว่าพวกเราจะเป็นคนชั่วหรือ”

คำถามนี้ผุดขึ้นมา ดวงตาของทุกคนในห้องก็รวมไปที่จู้จิ่วเกอ

แม้แต่เย่อันที่นั่งยอง ๆ อยู่มุมห้องหยอกมดอยู่นั้นก็เงยหน้าขึ้นมองนาง