กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 118 มีเรื่องอะไรที่แบกด้วยกันไม่ได้เล่า
ลี่อวิ๋นโจวเห็นถึงตรงนี้ก็คิดว่าเพียงพอแล้ว วางถ้วยหยกในมือลงบนโต๊ะ
เขาลุกขึ้นยืน เหยียดขี้เกียจ “ในเมื่อเรื่องในครอบครัวของสองท่านยังไม่จบ ข้าก็ไม่ขออยู่ต่อ”
พูดจบก็คารวะสองคนด้วยกำปั้น “เจ้าตระกูลจาง ข้าลา”
ไม่รอให้สองคนตอบอะไร ก็เอามือทั้งสองหนุนท้ายทอย เดินออกไปอย่างหยิ่งผยอง
ท่าทางโอหังจนน่าหมั่นไส้
จางหงหย่วนมองหนุ่มน้อยที่จากไป แล้วหันไปมองฝานซือที่ลุกขึ้นตามมา
เดิมอยากพูดคำสักสองสามคำให้ครบพิธี แต่ฝ่ายตรงข้ามกลับมองจมูกตัวเอง มองจิตตัวเอง ประนมมือพยักหน้าให้น้อย ๆ
“เจ้าตระกูลหยวน เจ้าตระกูลจาง”
“อาตมาก็ลาขอรับ”