กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 111 ศิษย์ข้ามีพรสวรรค์เหลือเฟือ
ลี่อวิ๋นโจวมองคนทั้งห้อง นอกจากเด็กน้อยไม่กี่คนที่ยังไว้หน้าเขาแล้ว ผู้ใหญ่ทั้งสองกลับสงบนิ่งยิ่งกว่ากัน
ทันใดนั้นเขาก็รู้สึกเหมือนถูกทำร้ายถึง 10,000 แต้ม
“พวกเจ้ามีปฏิกิริยาเช่นนี้ได้อย่างไร” เขาจ้องจู้จิ่วเกอกับฝานซืออย่างไม่อยากเชื่อ
“ซากโบราณชิงหลานนะ! โบราณสถานบรรพกาล พวกเจ้าไม่ตื่นเต้นกันสักนิดหรือ?”
จู้จิ่วเกอส่งเสียง “อ้อ” อย่างขอไปที
ลี่อวิ๋นโจวยื่นมือไปลูบศีรษะนาง ไม่มีไข้นี่นา หรือเด็กคนนี้จะดีใจจนเสียสติไปแล้ว?
“เจ้ารู้หรือไม่ว่านี่หมายความว่าอย่างไร? ข่าวนี้ตำหนักราชันโอสถปิดบังไว้อย่างมิดชิด หากไม่ใช่เพราะข้าข่าวสารกว้างขวาง