ตอนที่ 110 ข้าพูดกับเจ้าไม่ถึงสิบประโยค

ตอนที่ 110 ข้าพูดกับเจ้าไม่ถึงสิบประโยค

ฝานซือเงยหน้าขึ้น ยิ้มโดยไม่พูดอะไร

ไข่พะโล้หัวโล้น หมายถึงเขาหรือ?

ลี่อวิ๋นโจวเห็นฝานซือเพียงยิ้มอย่างลึกลับ ไม่รับคำของตนสักนิด ก็รู้สึกเหมือนต่อยลงบนปุยนุ่น

น่าเบื่อเสียจริง

“เฮ้อ—”

เสียงถอนใจดังขึ้นอีกครั้ง

จู้จิ่วเกอเคาะขอบชามด้วยตะเกียบ คีบอาหารใส่ชามเขาบ้าง ขัดคำบ่นพึมพำของลี่อวิ๋นโจว

“กินข้าวยังปิดปากเจ้าไม่ได้หรือ?”

ลี่อวิ๋นโจวฮึดฮัด หันหน้าหนีอย่างขุ่นเคือง พลางคุ้ยเขี่ยข้าวในชาม ในปากยังบ่นพึมพำเบา ๆ