ตอนที่ 101 อาหลี

ตอนที่ 101 อาหลี

ยิ่งไปกว่านั้น ท่าทางแย่งอาหารของมันยังว่องไวผิดปกติ ไม่เหมือนลูกอ่อนที่เพิ่งเกิดมาเลยแม้แต่น้อย

แต่จู้จิ่วเกอกลับไม่กังวลว่าจะเลี้ยงตัวหายนะขึ้นมา อย่างไรเสียเรือนสุเมรุก็เป็นเขตแดนของนางโดยสมบูรณ์

เจ้าตัวน้อยประหลาดเพียงใด ก็ไม่มีทางก่อเรื่องใหญ่โตได้

นางแค่ใคร่รู้ อีกทั้งอยู่ว่าง ๆ ก็ไม่มีอะไรทำ

นางจงใจหยิบเนื้อตากแห้งกับผลวิญญาณหลายชนิดออกมาอีก วางเกลื่อนพื้น จากนั้นย่อตัวลงมองอย่างสบายอารมณ์

อาหลีกินเนื้อชิ้นเมื่อครู่หมดแล้ว ก็ถูกของอร่อยบนพื้นดึงดูดความสนใจ

มันมองจู้จิ่วเกอก่อนครั้งหนึ่ง เมื่อเห็นนางไม่ขยับ ก็พุ่งเข้าใส่ทันที

หัวน้อย ๆ ส่ายไปมา ดมสิ่งนี้ แตะสิ่งนั้น