กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 100 พลังล้นเหลือ
ในอีกหลายวันถัดมา ศิษย์อาจารย์ทั้งสี่ของจู้จิ่วเกอก็พักอยู่ที่ศาลาเทียนชูชั่วคราว
สมกับเป็นแดนบริสุทธิ์ของพุทธศาสนา อาหารเจที่ใช้ต้อนรับแขกมีเพียงน้ำแกงใสจืดชืด เขียวไปทั้งจาน แม้แต่กลิ่นน้ำมันยังแทบหาไม่พบ
ไม่สิ ไม่เคยมีเลยต่างหาก
เย่อันกินอยู่สองวันก็เหี่ยวเฉา กอดแขนเสื้อของจู้จิ่วเกอพลางครวญคราง
“ซือฝูฝู อานอานอยากกินเนื้อ”
จู้จิ่วเกอเองก็รู้สึกว่าปากจืดชืดจนแทบมีนกบินออกมา ทว่านางกลับค้นพบสถานที่ดี ๆ แห่งหนึ่ง นั่นคือลานฝึกยุทธ์บนภูเขาหลังของศาลาเทียนชู
ทุกเช้าตรู่และยามบ่าย จะมีพระนักรบฝึกฝนอยู่ที่นี่ หมัดเท้าแหวกสายลม
มองไปคราเดียวก็เห็นกล้ามท้องแปดก้อนเรียงราย
อิ่มเอมแก่สายตายิ่งนัก