กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 53 คำว่าเด็ก คือสิ่งต้องห้ามที่นี่
เถ้าแก่ร้านนี้เป็นชายวัยกลางคนผอมจนแทบเสียรูป หนวดสองข้างตกห้อยเป็นทรงเลขแปด เบ้าตาลึกโหล ดูไร้เรี่ยวแรง
แม้จู้จิ่วเกอจะใช้มีดสั้นจ่อทักทายเขา เขาก็ไม่แม้แต่จะยกเปลือกตา เพียงเกลี่ยลูกคิดอย่างเกียจคร้าน
“ในร้านมีแต่สมุนไพรโอสถกับกระดาษเครื่องรางชั้นต่ำ ข่าวคราวก็ไม่ค่อยรู้เรื่องหรอก”
จู้จิ่วเกอเลิกคิ้ว ปลายนิ้วขยับเล็กน้อย มีดสั้นที่จ่อคอเขาก็กดลึกขึ้นอีกนิด
“ข้าไม่ทำให้เจ้าลำบากหรอก” นางยิ้มอย่างมีไมตรี “ข้าแค่อยากถามว่า เจ้าเคยเห็นเด็กสองคนหรือไม่ ชายหนึ่งหญิงหนึ่ง สูงประมาณนี้…”