กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 50 เจ้ายัยหนูน้อยมีเล่ห์เหลี่ยมไม่น้อย
เมื่อเห็นเช่นนั้น ใบหน้าเล็ก ๆ ของเสิ่นอี๋เฟิงก็มืดครึ้มลงทันที
เขาก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าว ยืนขวางจู้จิ่วเกอไว้ ดวงตาดำสนิทจ้องเจียงเหยาที่หลบอยู่ในเงามืดเขม็ง
“อาจารย์ของข้ากำลังช่วยเจ้า เจ้ายังกล้าวางยานางอีกหรือ?”
“เอ๊ะ ๆ ๆ—” จู้จิ่วเกอมองพิษสีดำที่กำลังลามไปบนข้อมือตนด้วยตาเปล่า ไม่เพียงไม่โกรธ แต่กลับหัวเราะออกมา
นางดึงเม่นน้อยที่ขนพองอยู่ตรงหน้าให้กลับมาอยู่ข้างหลัง แล้วขยิบตาให้เขา “เฟิงไจ่ ใจเย็น นี่เรียกอะไร? เรียกว่าของขวัญแรกพบ ดูสิ
แค่…มีเอกลักษณ์ไปหน่อยเท่านั้น”