กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 49 เขารู้ทุกอย่างอยู่แล้ว
จู้จิ่วเกอนึกถึงเหตุการณ์วันนั้นในเมืองปาฮวงขึ้นมาอย่างฉับพลัน เฟิงไจ่ไม่พูดพร่ำทำเพลง ต่อหน้าทุกคนก็สังหารเสิ่นจ้งซาน
แบบนี้ไม่ได้ เด็กคนนี้ต้องอบรมให้เข้าที่เข้าทางเสียแล้ว
นางไม่ได้ตอบเขาโดยตรง เพียงห่มเสื้อคลุมตัวใหญ่ให้เด็กหญิงตัวน้อยที่หลับสนิทอยู่ในอ้อมแขนจนมิดชิด จากนั้นจุดเพลิงวิญญาณไว้ข้าง ๆ
เพื่อมอบความอบอุ่นให้นาง
แล้วจึงลุกขึ้น หยิบเสื้อคลุมตัวใหญ่อีกตัวออกจากถุงเก็บของ ก่อนคลุมลงบนกายเสิ่นอี๋เฟิง
“เฟิงไจ่” จู้จิ่วเกอเอ่ย “พอเจ้าเห็นเด็กหญิงคนนี้ ก็คิดถึงเรื่องในอดีตขึ้นมา รู้สึกโกรธและขุ่นเคืองมาก ใช่หรือไม่?”
เสิ่นอี๋เฟิงเม้มริมฝีปาก ก้มตาลง เก็บซ่อนความเย็นชาและปราณดุร้ายที่ไม่สมกับวัยของตน “อืม”