ตอนที่ 033 ต้องใช้เวลา

ตอนที่ 33 ต้องใช้เวลา

เสิ่นอี๋เฟิงเงยหน้าขึ้น ตั้งใจฟังนางอย่างว่าง่าย

“คนที่ผิดไม่เคยเป็นกระดูกกระบี่ปราบภัยของเจ้า” จู้จิ่วเกอเอ่ยทีละคำ “ตอนเจ้าเกิดมา เจ้าก็คือตัวเจ้า ไม่ใช่เครื่องมือ ไม่ใช่เครื่องสังเวย

คนที่เลวไม่ใช่เจ้า ยิ่งไม่ใช่กระดูกกระบี่ของเจ้า แต่เป็นบิดาที่ทอดทิ้งภรรยา เป็นผู้ใหญ่ที่ถูกผลประโยชน์ครอบงำ เป็นโลกที่ไร้เหตุผลใบนี้”

“กระดูกกระบี่ของเจ้า คือสิ่งล้ำค่าที่สุดที่มารดาทิ้งไว้ให้ มันเป็นอาวุธที่ทำให้เจ้าแข็งแกร่งขึ้น และปกป้องตนเองได้”

ใต้แสงจันทร์ เด็กสาวปลอบประโลมเด็กน้อยอย่างเงียบงัน ด้วยความอ่อนโยนที่นางไม่เคยมีมาก่อน