กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 32 คนที่ผิดมีเพียงพวกเจ้า
นางคิดว่าตนช่วยเฟิงไจ่ไว้แล้ว แต่ไม่คาดว่าต้นตอของโศกนาฏกรรมจะตามมาหาถึงหน้าประตูด้วยวิธีเช่นนี้
จู้จิ่วเกอมองผู้ใหญ่สองคนตรงหน้า คว้าข้อมือเย็นเยียบของเสิ่นอี๋เฟิง แล้วหันหลังเดินออกไปนอกโถง
นางไม่อยากพูดอะไรแม้แต่คำเดียว และไม่อยากฟังคำอธิบายของคนเหล่านี้
ความรู้สึกผิดอะไร คำขอโทษอะไร ล้วนเหลวไหลทั้งเพ
“สหายร่วมมรรคาจู้ โปรดหยุดก่อน” เสียงของลี่เหิงดังมาจากด้านหลัง เจือความร้อนใจอยู่เล็กน้อย
จู้จิ่วเกอหยุดฝีเท้า แต่ไม่หันกลับไป เพียงเอียงหน้าเล็กน้อย “มีอะไรอีก?”