กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 6 เราสองคนล้วนไม่ใช่คนดีอะไร
กระบี่เหาะทะลวงเมฆาฝ่าหมอก มุ่งลงใต้ตลอดทาง สายลมเย็นเยียบพัดจนแก้มเจ็บแปลบ
เสิ่นอี๋เฟิงยืนอยู่ตรงท้ายกระบี่ ห่างจากจู้จิ่วเกอเพียงหนึ่งก้าว ร่างเล็ก ๆ โอนเอนไปมาตามแรงลมกรรโชก ทว่ากลับดื้อดึงไม่ยอมขยับเข้าใกล้
ทำเพียงใช้ดวงตาสงบนิ่งเกินวัยคู่นั้นจับจ้องแผ่นหลังของสตรีเบื้องหน้า
ความเงียบดำเนินอยู่นาน
ในที่สุด เขาก็เป็นฝ่ายเอ่ยปากก่อน “พวกเราจะไปที่ใด?”
จู้จิ่วเกอไม่ได้หันกลับมา เสียงของนางถูกสายลมพัดจนขาด ๆ หาย ๆ
“เมืองปาฮวง”
เสิ่นอี๋เฟิงเงียบงัน
ผ่านไปครู่ใหญ่ เขาจึงเอ่ยอีกครั้ง “เมืองปาฮวงเป็นสถานที่ที่คนชั่วอาศัยอยู่”